عنوان : توسعه فناوري دارورساني مخاطي

تاريخ : 1384/12/20

منبع : www.nastech.com

شركت Nastech چهار دسته جديد از مواد چربي معرفي كرده است كه مي توان از آنها براي افزايش جذب داروها در پي دارورساني مخاطي استفاده كرد.  استفاده از اين مواد در دارورساني مخاطي نويد بخش فرصتي جديد براي تجويز داروهايي است كه در حال حاضر تنها بصورت تزريقي به کار می روند.

ارائه اشكال مختلف دارويي كه از راه هاي غير تزريقي تجويز مي شوند كمك شاياني به حيات افراد مبتلا به بيماري هاي مختلف، همانند ديابت، مي باشد.

سلول هاي بدن با اتصالات محكمي (tight junctions)  به يكديگر متصل شده اند (شكل 1). اين اتصالات به ميزان زيادي از رسيدن داروها به درون بدن جلوگيري به عمل مي آورند. در حال حاضر بسياري از داروها كه از وزن ملكولي كمي برخوردار مي باشند، قادرند با عبور از ديواره سلولي، و به عبارتي گريز از اتصالات محكم بين سلول ها، براحتي خود را به درون سلول برساند. اما داروهايي كه از وزن ملكولي بالايي برخوردارند بسختي قادر به عبور از سد سلولي هستند و اغلب در اين گونه موارد ناگزير به تزريق اين داروها هستيم. در واقع اين ملكول ها به دليل اندازه بزرگ خود قادر به عبور از ديواره سلولي نبوده  و براي رسيدن به بدن بايد از مسير باز شده اتصالات محكم بين سلولي عبور نمايند.

هدف «برنامه بيولوژي اتصالات محكم» شركت Nastech درك ساختار و عمل سدكنندگي اين بافت مي باشد. همچنين شناخت مواد فعال يا مواد جانبي مناسب كه قادر به باز كردن قابل برگشت اين اتصالات هستند نيز از اهداف اصلي اين شركت است. به عبارت ديگر، شركت Nastech با ارائه اين برنامه در صدد نيل به اهداف زير مي باشد:

·    افزايش اندازه ملكولي داروهايي كه از اتصالات محكم قابل عبور مي باشند (به عنوان مثال، داروهاي پروتئيني و اليگونوكلئوتيدي)

·    افزايش ميزان داروي انتقال يافته به جريان خون

·    تسهيل دارورساني مستقيم به سيستم اعصاب مركزي

داروهاي با وزن ملكولي بالا براي ورود به بدن بايد از اين سد عبور نمايند. اتصالات محكم نيز در پاسخ به علائم مختلف نشات گرفته از درون و بيرون سلول بطور انتخابي باز يا بسته مي شوند. در محل اين اتصالات پروتئين هاي مختلفي مانند كلودين ها، اوكلودين ها و ملكول هاي چسبناك اتصال دهنده اي وجود دارند كه غشاء هاي دو سلول مجاور را به يكديگر متصل نموده و از عبور ملكول ها جلوگيري به عمل مي آورند.

شركت Nastech اثر هفت گروه مختلف از چربي ها را بر اتصالات بين سلولي بررسي نموده است. از اين هفت گروه كه شامل استرول ها، اسفينگوليپیدها، سراميدها، اسفينگوزين هاي گليكوزيله، آلكيل گليكوزيدها، چربي هاي اكسيد شده و چربي هاي اتري مي باشند، تنها چهار گروه آخر قادر به تغيير وضعيت (باز شدن) اتصالات محكم بين سلولي مي باشند. تحقيقات اين شركت نشان داده است كه اين مواد مي توانند بطور قابل توجهي جذب پپتيدها را از بافت اپيتليوم افزايش دهند.

محققين شركت Nastech نشان داده اند كه اين ملكول هاي كوچك چربي قادر به اختلاط با تركيبات دارويي كه از وزن ملكولي بالايي برخوردارند، مي باشند. به اين ترتيب، با باز شدن فضاي بين سلول ها در محل اتصالات محكم بین آنها، ملكولهاي بزرگ دارويي اجازه عبور خواهند يافت.

شركت Nastech در حال حاضر ضمن همكاري با شركت هاي ديگر در حال توسعه فناوري هاي دارورساني مبتني بر بيولوژي ملكولي مي باشد. از موارد بارز اين فعاليت ها مي توان به همكاري اين شركت با شركت Merck در خصوص توسعه پپتيد YY به عنوان داروي ضد چاقي و همچنين توسعه پپتيد هورمون پاراتيروئيد براي درمان استئوپروز، اشاره نمود. شركت Nastech در حال حاضر بر روي اسپري انسولين نيز كار مي كند. به گفته محققين اين شركت با ارائه اين شكل دارويي از انسولين مي توان ضمن كاهش دوز و تواتر تجويز، نسبت به روش تزريقي كه در حال حاضر به كار مي رود، اثر مناسبي از تجويز اين دارو به دست آورد. در خصوص سامانه دارورساني انسولين دو شركت ديگر به نام هاي Generex و Bentley نيز در حال توليد انسولين استنشاقي با تجويز از راه بيني مي باشند.

 www.nastech.com