گرچه تاكنون ارتباط بين رينيت و آسم ثابت شده‌است، اما نحوة كنترل علائم اين دو بيماري از طريق يك مكانيسم مشترك خيلي روشن نيست. . در حالي كه 38- 19% افرادي كه مبتلا به رينيت آلرژيك هستند دچار آسم نيز مي‌شوند، اما 95% بيماراني كه مبتلا به آسم آلرژيك هستند به نوعي از حساسيت‌هاي بيني رنج مي‌برند. به اين دليل شركت‌هاي دارويي براي ارائه يك محصول مورد نظر براي برطرف كردن علائم هر دو بيماري تحقيقات گسترده‌اي را آغاز كرده‌اند. اما به دلايلي نتايج قطعي آنها هنوز به بازار مصرف ارائه نشده‌است. در حال حاضر اينگونه بيماران از قرص‌هاي آنتي‌هيستامين يك بار در روز و اسپري‌هاي بيني براي از بين بردن علائم رينيت و همچنين از اسپري‌هاي گشاد كننده برونش براي آسم استفاده مي‌كنند. معذالك چه بسا اينگونه بيماران مي‌بايستي اين نوع داروها را در تمام طول بيماري خود مصرف نمايند. به اين دليل شركت‌هاي داروسازي براي ارائه اينگونه محصولات بسيار مشتاق هستند. در سال 2002 شركت Aventis با ارائه آنتي‌هيستاميني به نام Fexofenadine سعي به برطرف نمودن علائم رينيت و كنترل عوارض ريوي حاصل از آن نمود. اسپري بيني Fluticason توسط GSK براي درمان هر دو بيماري به دو صورت اسپري تنفسي و بيني براي آسم و حالت مقاوم رينيت ارائه شده‌است. به همين صورت AstraZenecaكورتيكواستروئيدي به نام budesonide را به دو فرم اسپري تنفسي براي حالت آسم آلرژيك و اسپري بيني براي رينيت مزمن تاكنون ارائه كرده ‌است. شركت Merck نيز فرآوردة خوراكي آنتي لوكوترين Montelukast را دارد. شركت‌هاي ديگري نظير Schering Plough مسيرهاي مجزايي را براي درمان اين دو بيماري در نظر گرفته‌اند. بطوري كه براي درمان آسم فرآوردة اسپري شوندة كورتيكواستروئيدي به نام Mometasone را ارئه داده‌اند و براي رينيت آلرژيك اسپري داخل بيني مجزايي دارند. در حقيقت مسير ارائه يك فرآورده با دو كاربرد شايد براي تداعي درمان مشترك اين دو عارضه براي پزشكان بوده‌است. اما مشكلي كه سر راه درمان مشترك وجود دارد به ديدگاه درمان نزد پزشكان مربوط مي‌شود. در حقيقت آنها تمايل دارند كه آسم را جدي‌تر گرفته و از داروهاي نسخه‌اي براي درمان آن استفاده نمايند. در حالي كه غالباً براي درمان رينيت حتي به پزشك نيز مراجعه نمي‌شود. در اين ميان يك شركت دارورساني دانماركي به نام Direct - Haler نقش فناوري دارو رساني را در درمان اين دو بيماري بسيار مهم و قابل توجه مي داند. اين شركت معتقد است كه در حقيقت نسل دوم درمان مشترك اين دو بيماري را با ارائه دارو رساني مؤثر داروهاي موجود ارائه كرده‌است. نقش ويژه‌اي كه اين شركت براي در خدمت گرفتن فناوري دارورساني نوين داروهاي مشترك در اختيار گذاشته‌است شايد مسير جديدي براي ارائه يك فرآورده مشترك براي اين دو بيماري باشد. اگر اين نظرگاه درست باشد مسير براي ساير شركت‌هاي داروسازي در جهت ارتقاء كيفيت از مسير دارورساني مؤثر مطرح خواهد شد.